Select Page

Dierenpartij tegen reclamefolders en huis-aan-huisbladen

14/02/2013

De Partij voor de Dieren (PvdD) wil af van huis-aan-huisbladen en reclamefolders die ongevraagd in de brievenbus worden gegooid. Zij zouden te veel vervuiling opleveren. Volgens de PvdD zouden veel mensen zich daarnaast ergeren aan het ongevraagde drukwerk. PvdD-Kamerlid Esther Ouwehand stelde woensdag in de Tweede Kamer voor dat reclamefolders alleen nog maar bezorgd mogen worden bij mensen die hebben aangegeven het drukwerk te willen ontvangen. Volgens de PvdD zijn gemeenten verplicht om hun burgers via huis-aan-huisbladen te informeren over gemeentezaken en -vergunningen. Dat moet op een andere manier worden georganiseerd. ‘Het is niet meer van deze tijd dat deurmatten vol liggen met stapels brochures, folders en krantjes om mensen te informeren. We moeten de standaard omkeren: mensen digitaal informeren, tenzij zij liever een gedrukt exemplaar in handen krijgen’, aldus Ouwehand. Huis-aan-huisbladen en reclamefolders zijn blijkbaar niet van deze tijd en digitaal is beter. Milieu, maatschappelijk geluk en de keuzevrijheid van de burger zijn in het geding. Forse beweringen…zonder enige onderbouwing.

Ergernis
De PvdD heeft geen enkel onderzoek gedaan waaruit blijkt dat de burger zich in algemene zin ergert aan huis-aan-huisbladen en reclamefolders. De opmerkingen zijn nogal paternalistisch van aard. Allereerst mogen bedrijven reclame maken voor hun producten. Daarbij heeft de burger alle gelegenheid om aan te geven dat hij de folder niet meer wenst te ontvangen met de Ja/Nee stickers. Een goed werkende vorm van zelfregulering waarvan de mondige, onafhankelijke burger met eigen verantwoordelijkheden gebruik maakt. De burger heeft een keuze en maakt deze ook. En zou het niet zo kunnen zijn dat heel veel burgers de reclamefolders juist wel waarderen? Het betreft nogal pretentieuze beweringen van de PvdD.

Innovatie
Dat gemeenten gebruik maken van huis-aan-huisbladen is niet verwonderlijk. Veel burgers hebben nog geen internet en/of gebruiken dat nog niet zoals de PvdD dat blijkbaar voor ogen heeft. De opmerkingen van de PvdD getuigen van weinig realiteitszin en lijken gebaseerd op aannames.

Milieu
Drukwerk wordt gemaakt van papier. De primaire bron van papier is hout. Bos betekent CO2-reductie. Hout is een hernieuwbare grondstof (het Europese bosoppervlak is sinds 1950 mede dankzij de papierindustrie met 30% gegroeid *). Papier is een biobased product. De papierindustrie is koploper in de biobased economy. Na gebruik is papier een waardevolle grondstof. Papier en karton kennen een recycling van 86% (**). 80% van het in Nederland gemaakt papier en karton bestaat uit oudpapier. Is papierloos informeren van de burger werkelijk duurzamer dan digitaal communiceren? Veel onderzoek wijst inmiddels uit van niet. En moet niet papierloos maar duurzaam communiceren het doel zijn? Dan zullen ook de digitale media onder de loep moeten worden genomen. Zoals bekend is de CO2-uitstoot van de ICT-sector dit jaar de luchtvaart voorbij gestreefd. Ieder emailbericht levert een CO2-uitstoot op, net als een zoekopdracht bij Google. Elektriciteit (voornamelijk op basis van kolen en olie) is in tegenstelling tot papier geen hernieuwbare bron. De digitale middelen worden ook nog eens gemaakt van niet hernieuwbare grondstoffen en de recycling van bijvoorbeeld iPads is bedroevend laag. Bovendien vindt de productie ervan onder dramatische omstandigheden plaats, ver van huis met veel transport als gevolg. Het is verwonderlijk dat een bij het leed van dieren en daarmee milieu betrokken partij als de PvdD hier geen aandacht aan besteedt.

Economie
De folders worden gelezen en goed ook. Zo is de Nederlandse retail in omzet voor bijna 30% (***) afhankelijk van de folders die worden verspreid. Dit is niet alleen in tijden van crisis (ook voor de gemeenteinkomsten) een belangrijk gegeven. Daarnaast is oudpapier geen afval, maar grondstof. Gemeenten en diverse andere maatschappelijke instanties helpen mee om de prachtige recyclingcijfers te realiseren en houden behoorlijke inkomsten over aan de inzameling. Oudpapier is een waardevolle grondstof die geld oplevert, waarvan vele scholen en verenigingen de vruchten plukken.

Het is goed dat de PvdD haar verantwoordelijkheid neemt op milieugebied. Echter, bewustwording is niet de uitsluiting van een enkel product, maar het stimuleren van een bewuste omgang met producten in het algemeen. Als de uitsluiting dan ook nog eens gebeurt op aannames kan de vraag worden gesteld hoe serieus de voorstellen zijn. Het lijkt erop dat de PvdD zich heeft laten gebruiken als loopjongen van het burgerinitiatief JAJA2013.  Beter is de burger actief te wijzen op het belang van een zorgvuldige inzameling en hem te laten zien dat hij bewust kan meewerken aan een succesvol recyclingproces. Staatssecretaris Wilma Mansveld (Milieu) was dan ook terecht niet enthousiast over de PvdD-voorstellen. Ze vroeg zich in het overleg af of het voorstel van Ouwehand wel te handhaven is. Zo moet er worden gecontroleerd of folderaars zich aan de regels houden en daar komen dan ook kosten bij kijken, stelde ze. Daarnaast vroeg Mansveld zich af zich af of mensen in deze economische tijden de folders met aanbiedingen wel willen missen. De bewindsvrouw wees eveneens op de Ja/Nee stickers. Mochten mensen deze reclame niet willen ontvangen, dan is daar nu al een nee/nee-sticker, waardoor de folders en huis-aan-huisbladen niet meer in de bus komen.

*World Forest Resources 1953 en UN FAO Global Forest Resources Assessment 2010

** Monitor Papier Recycling Nederland (http://www.prn.nl/)

 *** Economie van de huis-aan-huis folder-Het beeld in 2010/2011-Dr. Ed Peelen.